Call for papers nr 40

Posthumanizm

CFP magazynu EKRANy

nr 6 (30) / 2017

Termin przyjmowania abstraktów: 24 lipca
Odpowiedź redakcji: 3 sierpnia
Termin przesyłania gotowych tekstów: 17 września
mail: redakcja.ekrany@gmail.com

posthumanizm

„Bez nie-ludzi nie ma człowieka” – te słowa Bruno Latoura stanowią jedno z najczęściej przywoływanych haseł posthumanizmu. Próba przekroczenia tradycyjnej humanistycznej perspektywy poprzez otwarcie na to, co nie-ludzkie, stała się jednym z wiodących trendów współczesnej refleksji filozoficznej i praktyki artystycznej. Każą nam one uświadomić sobie, że człowiek nie jest jedynym możliwym punktem odniesienia, a tylko jedną z wielu istot zamieszkujących ten świat, w dodatku ciągle zmieniającą się i podatną na rekonfiguracje oraz redefinicje. Myśliciele, artyści czy krytycy kojarzeni z terminami takimi jak post-, trans-, anty- lub metahumanizm szukają wyjścia poza ograniczoną ludzką podmiotowość w kierunku innych, nie-ludzkich bądź hybrydycznych form. To perspektywa innych żywych i nie-żywych istot (zwierząt, roślin, bytów metafizycznych czy pozaziemskich), maszyn (sztucznej inteligencji, androidów i robotów, a także ich ludzkich hybryd – cyborgów), wreszcie także przedmiotów nieożywionych.

Ten szeroki nurt we współczesnej humanistyce i sztuce nie omija także kina, tego „mechanicznego oka”, które jako medium opierające się na technicznej reprodukcji widzenia w znakomity sposób potrafi przekazywać, tematyzować i poddawać refleksji nieludzkie punkty odniesienia. Nie-ludzkie istoty wszakże zaludniały kinowe ekrany od zawsze, filmy zaś (nie tylko te z gatunku science fiction) poszukiwały odpowiedzi na pytanie o granice przedstawienia i zrozumienia odmiennych punktów widzenia, uosabianych przez zwierzęta, maszyny, potwory czy obce istoty.

W planowanym wydaniu „EKRANów” chcielibyśmy przyjrzeć się temu w jaki sposób w kinie (i szerzej – współczesnej kulturze audiowizualnej) dokonuje się zakwestionowanie antropocentrycznej ramy poznawczej i krytyczna redefinicja pojęcia człowieczeństwa – jego granic, perspektyw i możliwych wariantów. Posthumanizm to bowiem nie ucieczka od człowieczeństwa, ale intensywny namysł nad tym, co znaczy być człowiekiem – nad jego cielesnością, biologicznością i technologizacją. To nie jest wyzbycie się podmiotowości, ale zredefiniowanie jej w duchu otwartości, hybrydyczności i mutacji.

Tym samym zachęcamy do współpracy wszystkich autorów, którzy chcieliby podjąć wymienione poniżej (a także inne, nieujęte w tym zestawieniu) tematy wiążące się z problematyką posthumanizmu w kinie i kulturze audiowizualnej:

  • nieludzka perspektywa – maszyna, zwierzę lub rzecz jako ogniskowa filmowej narracji
  • post-, trans-, anty-, metahumanizm – dyskurs naukowy a praktyka filmowa
  • postludzka kultura wizualna: kino cyfrowe, automatyzacja procesów produkcji filmowej, nowe media i rzeczywistość poszerzona
  • roboty, zwierzęta, przedmioty jako poszerzenie pola ludzkich doświadczeń
  • filmowe przedstawienia postludzkiej cielesności
  • technologiczne przekroczenie śmierci w kinie/mediach i przez kino/media
  • postludzka przyszłość – wizje świata przyszłości bez człowieka
  • Ideologia post- i transhumanizmu w filmie
  • posthumanistyczna ikonografia

Jednocześnie przypominamy, że temat numeru to około 30% zawartości czasopisma. Zachęcamy także do nadsyłania propozycji tekstów do pozostałych działów EKRANów: nowe kino, historia/teoria, małe ekrany (seriale i gry wideo) i odkrycia.

EKRANy są czasopismem punktowanym (5 punktów, wykaz B ministerialnej listy czasopism naukowych) oraz recenzowanym w trybie podwójnej ślepej recenzji.
Objętość tekstu w EKRANach to 12-24 tys. znaków ze spacjami (z wyjątkiem odkryć i recenzji – 4600 znaków).